مداحی که جوانان ایرانی‌ مقیم آمریکا را تحسین می‌کند +صوت و تصاویر

شور و حالی که من در بچه‌های آمریکا دیدم، دیدنی بود. جوان‌هایی هستند که مثلاً در واشنگتن به‌ دنیا آمده‌اند و همان‌جا رشد و تحصیل کرده‌اند، ‌اما تیپ‌شان مثل بچه هیئتی‌های خودمان است و توی ماشین‌های‌شان که می‌نشینی، می‌بینی سی‌دی‌ مداحی گذاشته‌اند و گوش می‌دهند. 

 

ادامه نوشته

ابراهیم مجاب، فرزند محمد بن امام موسی کاظم علیه‌السلام

ادامه نوشته

معجزاتی که در کاروان امام حسین رخ داد

در ظهر عاشورا در هر نقطه از عالم جهان می گویند که هر سنگی را از زمین بر می داشتند از زیر آن خون می جوشید . این را اهل تسنن به وفور آورده اند و این نشان دهنده حقیقت امام حسین(ع) است و مطمئنا هر دو قطعا اتفاق افتاده است.

عقیق:حوادث عاشورا پر است از جنبه هایی که در هیچ جای دیگر تکرار نشده است. معجزاتی که حجت را برای هر انسان آزاده ای به اتمام می رساند که خون حسین(ع) بر شمشیر یزیدیان پیروز شده است.

رجبی دوانی به این نکته اشاره کرد که امری  که ظاهرش غیر عادی و خارق العاده است اما قطعی است که اتفاق افتاده و هیچگونه شبهه ای در این موضوع نیست، حتی مخالفان امام و یا اهل تسنن هم آنها را ذکر کرده اند، قرآن خواندن سر مبارک امام حسین(ع) است که اگر کسانی اندک اعتقادی داشته باشند با دیدن چنین معجزه ای و شنیدن این معجزه از بزرگان معتبر خودشان باید به امام حسین (ع) ایمان بیاورند.

ما راجع به عثمان داریم که قبل از کشته شدن به  قرآن پناه برد.  اما خود اهل تسنن هم به قرآن تلاوت کردن حضرت اباعبدالله  اشاره کرده اند و این موضوع نشان می دهد که این موضوع قطعی است و این مسائل عادی است و از امامان معصوم بر می آید.

موضوع دیگر اینکه در ظهر عاشورا در هر نقطه از عالم جهان می گویند که هر سنگی را از زمین بر می داشتند از زیر آن خون می جوشید . این را اهل تسنن به وفور آورده اند و این نشان دهنده حقیقت امام حسین(ع) است و مطمئنا هر دو قطعا اتفاق افتاده است.

از کسی نقل می کنند که خود او قرآن خواندن امام را شنیده بود و آیه ای که امام تلاوت کرده بودند درباره اصحاب کهف بوده که این شخص خطاب به سر امام می گوید: این قرآن خواندن تو به مراتب شگفت آورتر از داستان اصحاب کهف است.

منبع:فرهنگ

زندگینامه سکینه دختر امام حسین سکینه متولد سال 48 هجری و درگذشته به سال 117 است.

 

بنابر نظر مشهور، تاریخ‌نگارانِ معروف نام ده فرزند را برای امام حسین ـ علیه‌السّلام ـ ذکر می‌کنند که شش تن آنها پسر و بقیه دختر می‌باشند.
دختران حضرت ـ علیه‌السّلام ـ عبارت بودند از زینب، سکینه، فاطمه و رقیه. همان نخستین روزی که امریءالقیس بن عدی، رئیس قبیله بکر بن وائل اسلام آورد،(1) امیرالمؤمنین علی ـ علیه‌السّلام ـ دو فرزندش حسن و حسین ـ علیهما‌السّلام ـ را نزد وی برد و فرمود: «یا عم؛ من علی بن ابی‌طالب پسر عمو و داماد رسول خدا هستم و این دو نیز فرزندزادگان اویند.
ما میل داریم که با تو پیوند خویشاوندی برقرار کنیم.»

 

ادامه نوشته

نام واقعی رقیه دختر امام حسین علیه السلام چیست؟

پرسش: نام واقعی رقیه دختر امام حسین علیه السلام چیست؟ آیا این نام (رقیه) درست است و صحیح می‌باشد؟

پاسخ:
اصل وجود دختری چهار ساله برای امام حسین علیه السلام در منابع شیعی آمده است در کتاب کامل بهائی نوشته علاء الدین طبری (قرن ششم هجری) قصه دختری چهار ساله که در ماجرای اسارت در خرابه شام در کنار سر بریده پدر به شهادت رسیده، آمده است.[1]

ادامه نوشته

سکینه دختر امام حسین(ع) بانوی ادب و شجاعت

حضرت سکینه، دختر امام حسین(ع) که ما معمولاً وی را به صورت شخصی خردسال می شناسیم. افزون بر حضور در نهضت کربلا از آغاز تا پایان، تلاش های زیادی در صحنه های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی سال های بعد نیز داشته است که در این مقاله بدان می پردازیم.

ادامه نوشته

حدیث روز/ آیا خدا برای شهادت علی‌اصغر به امام حسین(ع) تسلیت گفت؟

می‌گویند در تنها مصیبتی که از عالم بالا و از سوی خداوند متعال به امام حسین(ع) تسلیت گفته شد، مصیبت حضرت علی اصغر(ع) بود.

مشرق- در ارتباط با نحوه شهادت فرزند شیر خوار امام حسین(ع) "عبد الله رضیع یا علی اصغر" چند نقل وجود دارد، از جمله:

الف. ایشان خطاب به خواهرشان زینب (س) فرمودند: فرزند کوچکم را به من بده تا با او خداحافظی کنم. سپس او را گرفته و برای بوسیدنش خم شد که ناگاه حرمله با تیری او را هدف قرار داده و تیرش به گلوی آن شیرخوار اصابت کرده، او را به شهادت رساند.
حضرت پس از مشاهده این ماجرا، پیکر این شهید کوچک را به خواهرش زینب داده و سپس دو دستان خود را پر از خون فرزندش کرده و آن را به سمت آسمان پاشیده و فرمود: چون در برابر چشمان خدا هستم، تحمل تمام این مشکلات برایم آسان است!

امام باقر (ع) فرمودند: از خون پاشیده شده به طرف آسمان، قطره ای به زمین برنگشت. [1]

شاید برخی صاحبان ذوق، برنگشتن خون این طفل شیرخوار را نشانه تسلیت پروردگار به امام حسین (ع) ارزیابی کرده باشند.

ب. امام حسین(ع) متوجه شد که فرزند کوچکش از تشنگی بی­تاب و گریان شده و به همین دلیل او را در مقابل سپاه دشمن بر فراز دستان خود گرفته و فرمود: ای مردم اگر به من رحم نمی­کنید، دلتان برای این طفل بسوزد!

در این هنگام یکی از افراد سپاه دشمن، با تیری این کودک را هدف قرار داده و او را به شهادت رساند. امام با دیدن این صحنه، گریان شده و به پروردگار عرضه داشت: خدایا! تو خود بین ما و این گروه که با وعده یاری و کمک، ما را دعوت کرده و اکنون ما را می­کشند، قضاوت کن!

بعد از این سخنان، ندایی از غیب رسید که ای حسین! به فکر کودکت نباش که اکنون دایه­ ای در بهشت در اختیار او بوده و به او شیر خواهد داد. [2]

در صورت پذیرش چنین نقلی، این سخن غیبی را می­توان تسلیتی از جانب پروردگار به امام حسین(ع) دانست.

---------------------
[1] سید بن طاووس، اللهوف فی قتلی الطفوف، ص 117، انتشارات جهان، 1348 ش.

[2] سبط بن جوزی، تذکرة الخواص، ص 227، منشورات الرضی، قم، 1418 ق

تنها شهید کربلا که زائران دوبار به او سلام می‌دهند

پیرمرد بود، اما خانه‏ نشینی را انتخاب نکرد. می‏توانست گوشه‏ ای بنشیند و خود را به سجاده‏ای بچسباند و زندگی‏اش را با رکوع و سجود به پایان برساند. اما او مردی نبود که مرگ بستر را انتخاب کند. رکوع و سجودِ بی‏ولایت، برای او مرگ تدریجی بود. آن مرد پیر، چه جنگ‏ها که در رکاب امیرالمؤمنین نکرده بود و چه زخم‏ها که از تیغ‏ها و زبان‏های مخالفان نخورده بود.

پیرمرد بود، و از یاران قدیمی‏اش جدا افتاده. احساس می‏کرد که از بعضی از رفقایش عقب مانده است. از رفقایی مانند «میثم تمار». همان که از عشق علی (ع)، سر به دار شد و سر و دست و زبان خود را در این نرد عشق، فدای یار کرد. پیرمرد بود، ولی در عشق‏ورزی گوی سبقت از جوانان ربوده بود. تا شنید مولایش حسین (ع) به کوفه نزدیک شده است، مرکبش را زین کرد و به راه افتاد. شب‏ها حرکت می‏کرد و روزها استراحت می‏نمود تا در بند ماموران «ابن زیاد» اسیر نشود. سرانجام روز هفتم ماه محرم، در کربلا، خود را به کاروان عشق رساند.

سخن از حبیب است؛ «حبیب بن مظاهر». قهرمان کهنسال کربلای حسین (ع). بزرگ طایفه‏ی بنی‏اسد، که بزرگ قبیله‏ی فداکاران شد و اسوه جاودانه‏ی پیرغلامان اهل بیت (ع).

و سلام بر شهیدی که زائران حسینی «دو بار» بر او سلام می‌کنند؛ هم هنگام ورود به آستان حضرت ابی عبدالله الحسین (ع) و هم هنگام خروج از آستان، چرا که قبر مطهرش در درگه آستان منور مولاست!

برای دسترسی به تصاویر ضریح مطهر ایشان اینجا را کلیک نمایید